آبیاری بارانی و فضای سبز

در آبیاری بارانی آب با لوله پلی‌اتیلن تا محل آبپاش‌ها می‌رسد و آبپاش روی رایزر یا پایه آن را مثل باران روی زمین پخش می‌کند. آبپاش ضربه‌ای برای مزرعه و باغ رایج است و رین‌گان با پرتاب بلند برای مزارع وسیع به کار می‌رود.

فاصله‌ی آبپاش‌ها، فشار کاری و نوع نازل را طراح آبیاری بر اساس شعاع پاشش و باد منطقه تعیین می‌کند. شیر قطع‌ووصل سریع در فضای سبز اجازه می‌دهد آبپاش یا شلنگ بدون بستن کل خط وصل و جدا شود.

آبپاش ضربه‌ای برای مزرعه، باغ و فضای سبز رایج‌ترین انتخاب است و با فشار معمول شبکه کار می‌کند. آبپاش برنجی در برابر سایش و نور خورشید مقاوم‌تر است و آبپاش پلیمری سبک‌تر و کم‌هزینه‌تر است.

رین‌گان یا آبپاش تفنگی آب را تا فاصله‌ی زیاد پرتاب می‌کند و برای مزارع بزرگ، علوفه و کنترل گردوغبار به کار می‌رود؛ این آبپاش فشار و دبی بیشتری لازم دارد و پمپ و لوله‌ی اصلی باید متناسب با آن انتخاب شوند.

آبپاش‌ها باید طوری چیده شوند که دایره‌ی پاشش آن‌ها روی هم بیفتد؛ اگر فاصله زیاد باشد بین آبپاش‌ها نقاط خشک می‌ماند. فشار کمتر از نیاز باعث قطره‌های درشت و شعاع کوتاه می‌شود و فشار بیش از اندازه آب را به غبار تبدیل می‌کند که باد آن را می‌برد.

در ساعات پرباد و گرم روز، بخش زیادی از آب پیش از رسیدن به زمین تبخیر می‌شود یا با باد می‌رود؛ آبیاری صبح زود یا عصر بازده بیشتری دارد. نازل‌های فرسوده را عوض کنید، چون دبی و الگوی پاشش را تغییر می‌دهند.